Җомга коймагы
Пәйгамбәрнең сәхәбәсе Габдуллаһ ибн Гамрның гаиләсендә сарык чалынгач, ул өенә кайтып кергәч: “Яһүди күрешебезгә күчтәнәч керттегезме? Яһүди күршебезгә күчтәнәч керттегезме?” - дип кат-кат сораган. Соңыннан: “Мин Аллаһының илчесенең шул сүзләрен ишеттем дип, пәйгамбәребезнең хәдисен сөйләгән: *“Җәбраил фәрештә миңа күрше хакында шулкадәр күп вәсыятьләр бирде, ахыр чиктә, күршегә мирас та калдырасы булыр, дип уйлый башладым”* (Бохари һәм Мөслим риваятьләре).
Дингә дошманлык күрсәтмәгән күршеләреңә күркәм мөгамәлә кылу, аларга бүләкләр бирү, кирәк булса ярдәмгә килү, матур итеп исәнләшү – Аллаһының дине өйрәткән хәерле сыйфатлардан санала.
Бу хакта Коръәндә Аллаһының аяте дә килә: *«Аллаһ сезнең белән динегез сәбәпле сугышмаган һәм сезне үз йортларыгыздан куып чыгармаган кешеләргә карата игелекле һәм гадел булуыгызны тыймый. Шөбһәсез, Аллаһ гадел булганнарны ярата»*(“әл-Мөмтәхәнә”, 8).
Йә, Раббым, үзебезнең күркәм холкыбыз, җылы сүзебез, мөләем йөзебез белән хак динебезнең матурлыгын кешеләргә күрсәтергә насыйп әйлә.
Нет комментариев